Fog of War नक्सा भनेको के हो?
Fog of War नक्सा यस्तो नक्सा हो, जुन सुरुमा पूरै ढाकिएको हुन्छ र तपाईं साँच्चै हिँडेको ठाउँमा मात्र खुल्छ। यो विचार स्ट्र्याटेजी गेमबाट आएको हो। फोनमा यो काम तपाईंको आफ्नै लोकेसनले गर्छ, र नक्सा तपाईंले पैदल पार गरेका सबै ठाउँको रेकर्ड बन्छ।
यो विचार कहाँबाट आयो
स्ट्र्याटेजी गेममा Fog of War भनेको त्यो कालो पर्दा हो, जसले तपाईंका सिपाही अझै नपुगेका सबै ठाउँ ढाक्छ। तपाईं सानो उज्यालो घेराबाट सुरु गर्नुहुन्छ, बाँकी सबै अँध्यारो हुन्छ। केही चल्नेबित्तिकै त्यसको वरिपरिको अँध्यारो हट्छ। यो शब्द कम्प्युटरभन्दा पुरानो हो: सैन्य सिद्धान्तबाट आएको, जसअनुसार सेनापतिले पूरै रणभूमि एकैचोटि कहिल्यै देख्न सक्दैन। तर लगभग सबैको मनमा आउने तस्बिर चाहिँ बिस्तारै खुल्दै जाने कालो नक्सा नै हो।
वास्तविक जीवनको Fog of War नक्साले ठ्याक्कै यही तरिका लिन्छ र तपाईं हरेक दिन जसै पनि हिँडडुल गर्ने संसारमा लगाउँछ। कुनै काल्पनिक महादेश होइन, तपाईंकै सहरका सडक र गल्ली। माउसले सार्ने सिपाही पनि होइन, त्यहाँ आफैं हिँडेर पुग्ने तपाईं।
फोनमा यो कसरी चल्छ
तरिका सजिलो छ, र यस्तो हरेक एपमा झन्डै उस्तै हुन्छ।
- सुरुदेखि नै संसारको पूरै नक्सा कुहिरोमा हुन्छ। तपाईंको टोल मात्र होइन, सबै।
- तपाईं हिँडडुल गर्दा फोनले तपाईंको लोकेसन हेर्छ।
- तपाईं जहाँजहाँ हिँड्नुहुन्छ, त्यहाँबाट सडकको चौडाइ जत्रो कुहिरोको सानो घेरा हट्छ।
- खुलेको ठाउँ खुलै रहन्छ। कुहिरो त्यसमाथि फर्किंदैन।
पसल गएर फर्कंदा एउटा पातलो धर्सो बन्छ। अर्को बाटोबाट फर्कंदा दुइटा। एक वर्षसम्म यसै गर्नुहोस्, एउटा आकार बन्छ: सहरको त्यो भाग जुन तपाईंको हो, नक्सा बनाउनेले होइन, तपाईंकै खुट्टाले कोरेको।
धेरैजसो एपले जमिनमा हुने सबै चाल गन्छन्, त्यसैले हिँडाइ, दौड र साइकल तीनैले कुहिरो हटाउँछन्। गाडीको यात्रा पनि प्रायः रेकर्ड हुन्छ, तर धेरैले त्यो बन्द गर्छन्। राजमार्गमा सयको गतिमा कुहिरो हटाउनु ठगी जस्तो लाग्छ, र त्यसले केही बेरमै नक्साको अर्थ नै मेटाइदिन्छ।
सधैंका लागि खुलेको भन्नुको अर्थ
यही ठाउँमा यो वर्गको फैसला हुन्छ। गेममा सिपाही हटेपछि कुहिरो अक्सर फेरि बन्द हुन्छ। वास्तविक जीवनमा यो बन्द हुनु हुँदैन। तपाईंले चैतमा हिँडेको सडक मंसिरमा पनि उज्यालो रहन्छ, अर्को वर्ष पनि।
यही स्थायित्वले नक्सालाई लाइभ ट्र्याकिङबाट रेकर्डमा बदल्छ। यसले तपाईं अहिले कहाँ हुनुहुन्छ भनेर देखाउँदैन। तपाईंका सबै बाटाको जोड एउटै तस्बिरमा देखाउँछ, र त्यो तस्बिर बढ्न मात्र सक्छ। हिँडिसकेको सडक फिर्ता लिन सकिँदैन।
एप छान्नुअघि यो कुरा जाँच्नुपर्छ, सँगै अर्को एउटा प्रश्न पनि: फोन फेर्दा के हुन्छ। नयाँ फोनमा नबाँच्ने नक्सा स्थायी होइन।
केही महिनापछि कस्तो लाग्छ
पहिलो हप्ता नम्र बनाउने हुन्छ। तपाईं केही धर्सा खोल्नुहुन्छ, र स्क्रिन अझै लगभग पूरै कालो हुन्छ। यस्तै हुनुपर्छ, र कुरा यही हो। नक्साले पहिलो कुरा यही भन्छ: तपाईंको पाइला कहिल्यै नपरेको ठाउँ कति धेरै रहेछ।
दोस्रो महिनातिर आकार चिनिन थाल्छ। अफिस जाने बाटो चम्किलो धारिलो नसा जस्तो देखिन्छ, बेलुकाको डुलाइ एउटा घेरा जस्तो, र डेरा वरिपरिको बाक्लो कोरिमोरी आफ्नै रूपमा। खाली ठाउँ पनि चिनिन्छन्: पसलपछाडिको ब्लक, जहिले पनि छेउबाट मात्र पार गर्ने पार्क, र तपाईं सधैं जाने दुई ठाउँबीचका ती चारवटा गल्ली, जसलाई अहिलेसम्म केहीले जोडेको छैन।
छ महिनापछि तपाईं हिँड्ने तरिका चुपचाप बदलिन्छ। केही ठूलो कुरा होइन। कहिलेकाहीँ घर फर्कंदा अर्को गल्ली समात्नुहुन्छ, किनभने त्यो अँध्यारो छ, किनभने त्यो नजिकै छ, र किनभने त्यसमा नब्बे सेकेन्ड मात्र लाग्छ। हप्तौंदेखि हेरिरहेको खाली ठाउँ भर्नु मंगलबार बेलुका पनि अचम्मको सन्तोष दिने कुरा हो।
मानिसहरू यो किन गर्छन्
मूलतः दुई कारणले।
रेकर्डका लागि। पाइलाको गन्ती हराएर जान्छ। फोटोले क्षण समात्छ, ठाउँ होइन। धेरैजसो मानिसका लागि यस्तो नक्सा नै बाहिर बिताएका वर्षहरूको एक मात्र देखिने चिनो हो, र यो कुनै अनुशासन बिना बन्छ। न डायरी, न नोट, न संकल्प। तपाईं बाहिर निस्कनुहुन्छ, एपले सम्झिन्छ। केही वर्षपछि सहरको कुन भाग साँच्चै तपाईंको हो भन्ने देखिन्छ।
हल्का घचघच्याइका लागि। यहाँ टुट्ने स्ट्रिक छैन, कोच छैन, गाली गर्ने नोटिफिकेसन छैन। नक्सामा एउटा अँध्यारो ठाउँ मात्र छ, जुन त्यहाँ हिँडेर हटाउन सकिन्छ। धेरैका लागि यत्ति नै पुग्छ, र यात्रामा यसले झन् बढी काम गर्छ। अर्को सहरमा यस्तो नक्सा खल्तीमा राखेर बिताएका दुई दिन बिल्कुलै फरक दुई दिन हुन्छन्।
वर्षौंपछि यो कस्तो देखिन्छ भन्ने कुरा तपाईं हिँडेका सबै ठाउँको नक्सा पेजमा विस्तारमा छ।
एप छान्दा के हेर्ने
यो वर्गका एप स्क्रिनसटमा उस्तै देखिन्छन्, तर दैनिक प्रयोगमा निकै फरक हुन्छन्। एक वर्षपछि पनि तपाईं त्यो एप चलाउनुहुन्छ कि हुन्न भन्ने कुरा चारवटा कुराले तय गर्छ।
ब्याकग्राउन्डमा रेकर्डिङ
स्क्रिन खुला हुँदा मात्र रेकर्ड गर्ने एप तपाईं चलाउनुहुन्न। यसको पूरा मूल्य नै तपाईंले यसलाई बिर्सनुमा छ। एप बन्द हुँदा र फोन खल्तीमा हुँदा पनि कुहिरो हट्छ कि हट्दैन, जाँच्नुहोस्।
इतिहास इम्पोर्ट
कालोबाट सुरु गर्नु इमानदार हो, तर ढिलो हुन्छ। Google Timeline मा तपाईंको इतिहास छ वा पुरानो घडीका GPX फाइल छन् भने, इम्पोर्ट गर्न सक्ने एपले पहिलो दिनमै वर्षौं पुरानो नक्सा दिन्छ। धेरैका लागि खेलौना र रेकर्डबीचको फरक यही हो।
सब्स्क्रिप्सन कि एक पटकको किनाइ
यो कुनाका केही एपले महिनैपिच्छे पैसा लिन्छन्। आफ्नै फोनमा राखिएको आफ्नै सडकको नक्सा तपाईं साँच्चै भाडामा लिन चाहनुहुन्छ कि, सोच्नुहोस्। सब्स्क्रिप्सनको अर्थ नक्सा बन्धक हुनु पनि हो: भुक्तानी रोकिएपछि नक्सा पनि जान्छ।
डेटा कहाँ जान्छ
यो तपाईंको हिँडडुलको पूरा रेकर्ड हो, अर्थात् तपाईंले बनाउने सबैभन्दा संवेदनशील फाइलमध्ये एक। एपलाई अकाउन्ट चाहिन्छ कि, लोकेसन सर्भरमा जान्छ कि, भित्र विज्ञापन वा एनालिटिक्स छन् कि, र डेटा एक्सपोर्ट गरेर छोड्न सकिन्छ कि, हेर्नुहोस्।
यो वर्ग र यसमा FOG को ठाउँ
फोनले यो काम लगभग 2012 देखि गर्न सक्छन्, र आज यस्ता केही एप छन्। सबै एउटै राम्रो विचारका रूप हुन्। तपाईं पहिले नै कुनै चलाउँदै हुनुहुन्छ र त्यो राम्रो चलेको छ भने, बदल्नुपर्ने हतार छैन।
FOG हाम्रो हो। माथिका चार कुराअनुसार यसको तर्क:
- ब्याकग्राउन्डमा घुमफिर। एप बन्द हुँदा र स्क्रिन अँध्यारो हुँदा पनि कुहिरो हट्छ।
- इतिहास इम्पोर्ट। Google Timeline र GPX फाइल, त्यसैले वर्षौंका बाटा एकैचोटि देखिन्छन्। तरिका Google Timeline इम्पोर्ट पेजमा छ।
- एक पटकको किनाइ, सब्स्क्रिप्सन होइन। घुम्न फ्री छ। FOG Unlimited एक पटक किनिन्छ, र त्यो कहिल्यै सब्स्क्रिप्सन बन्दैन।
- नक्सा फोनबाट बाहिर जाँदैन। न अकाउन्ट, न साइन अप, न क्लाउड, न एनालिटिक्स, न विज्ञापन, न ट्र्याकर। जहिलेसुकै एक्सपोर्ट गर्न सकिन्छ।
कुहिरोमाथि कलेक्सन छ: 241 देश, 3,390 इलाका र 7,342 नाम भएका ठाउँ, र तीमध्ये कुनैमा पनि त्यहाँ उभिनुबाहेक अर्को बाटो छैन। खुलेको क्षेत्रफलसँगै र्याङ्क बढ्छ, Fogbound देखि Atlas सम्म दस र्याङ्क। तपाईंको पात्र Wander ले बाटोमा नयाँ सामान पाउँछ। बाटा पाँचवटा छन्: Scholar र Ranger फ्री, Warrior, Mage र Navigator FOG Unlimited मा। तपाईंको बाटो भएर जाने हरेक सहरको कति भाग खुल्यो, एपले देखाउँछ। हिँडाइ, दौड र साइकल, संसारको जुनसुकै ठाउँमा।
एपका प्रकारहरूको तुलना हिँड्नका लागि नक्सा एप पेजमा छ।
मानिसहरूले साँच्चै सोध्ने प्रश्न
वास्तविक जीवनमा Fog of War नक्सा भनेको के हो?
फोनमा रहेको वास्तविक संसारको नक्सा, जुन कुहिरोमुनि हुन्छ र तपाईंको बाटो भएर गएको ठाउँमा मात्र खुल्छ। तपाईंको लोकेसनले साँघुरो पट्टी खोल्छ, र एक पटक खुलेको ठाउँ खुलै रहन्छ। केही महिनापछि तपाईंका खुट्टा पुगेका सबै ठाउँको तस्बिर बन्छ।
के कुहिरो फर्कन्छ?
राम्रो एपमा फर्कंदैन। एक पटक हिँडेको सडक सधैंका लागि खुलै रहन्छ, र यही कुराले नक्सालाई लाइभ ट्र्याकिङ होइन, रेकर्ड बनाउँछ। FOG मा हरेक सडक स्थायी रूपमा खुल्छ।
एप बन्द हुँदा पनि चल्छ?
चल्नैपर्छ, नत्र नक्सा बन्दैन। FOG ले एप बन्द हुँदा र स्क्रिन अँध्यारो हुँदा पनि कुहिरो हटाउँछ, त्यसैले घरबाट निस्कनुअघि केही सुरु गर्नुपर्दैन।
पहिलेका बाटा थप्न सकिन्छ?
केही एपमा सकिन्छ। FOG ले एक पटकको किनाइभित्र Google Timeline को एक्सपोर्ट र GPX फाइल दुवै इम्पोर्ट गर्छ, त्यसैले वर्षौं पुराना बाटा तुरुन्तै नक्सामा देखिन्छन्। हेर्न लायक नक्सासम्म पुग्ने सबैभन्दा छिटो बाटो प्रायः यही हो।
के मेरो लोकेसन कतै जान्छ?
यो पूरै एपमा भर पर्छ, र इन्स्टल गर्नुअघि सोध्न लायक प्रश्न हो। FOG मा न अकाउन्ट, न साइन अप, न क्लाउड, न एनालिटिक्स, न विज्ञापन, न ट्र्याकर छन्, र नक्सा फोनबाट बाहिर जाँदैन। जहिलेसुकै एक्सपोर्ट गर्न सकिन्छ।
के यो सब्स्क्रिप्सन हो?
यो वर्गका केही एप हुन्। FOG होइन। घुम्न फ्री छ, र FOG Unlimited एक पटक किनिन्छ, सब्स्क्रिप्सन बिना।
सुरुआत कुहिरोले ढाकिएको नक्साबाट हुन्छ।
FOG घुम्नका लागि फ्री छ। न अकाउन्ट, न सब्स्क्रिप्सन, र तपाईंको नक्सा कहिल्यै फोनबाट बाहिर जाँदैन।
घुम्न फ्री · एक पटकको किनाइले सबै खुल्छ · सब्स्क्रिप्सन छैन